Yetersizlik Batağı

Kendini hırpalar durursun. Her şeye koşar, her soruya cevap verir, her alana yetişmeye çalışırsın. Her şey senden beklenir, her şeyi senin düşünmen gerekir. Tüm bunları yaparken eksik kalanlar için kendini suçlar, diğerlerine karşı mahcup hisseder, "sen yapmazsan her şey ortada kalır, düzen bozulur, mutlaka yapman gerekir" inancını daha da pekiştirirsin. Çoğu zaman aynı anda anne, eş, evlat, arkadaş, komşu, baba vb. olursun.

Her Tepki Bir Alarm

Sana gelen her tepki çok önemlidir senin için. Diğerinin gözlerinin içine bakar, sesinin tonundan anlamaya çalışırsın içinde memnuniyetsizlik, beğenmeme, sıkılma var mı diye. Tıpkı x-ray cihazından geçen ufacık bir metalin bile hemen uyarı vermesi gibi diğerinden gelen ufacık olumsuz tepki seni tümüyle uyarmaya yeterde artar bile. Ve artık sende tehlike çanları çalmaya başlar, kendini onaylanmamışlık, yetersizlik batağında buluverirsin.

O anda sende neler oluyor, vücudun nasıl tepkiler veriyor, o anda var olan gerçekliği nasıl değerlendiriyorsun; bunların hiçbirinin farkında olmadan atarsın tüm adımlarını. Oraya girdiğinde o ana kadar diğeri için yaptığın her şey, tüm çabalarının hepsi kaybolur ve elinde sadece yetersizlikle beraber hissettiğin suçluluk ve panik halin kalır. Ve tabi ki daha birçok olumsuz uyum bozucu duygularınla beraber.

İşte tam da burası senin için çok acı, çok bunaltıcı, çok sıkıştırıcıdır. Biran önce buradan çıkman gerekmektedir.

Tek Bildiğin Yol

Elinde sadece bildiğin bir şey vardır oda diğerini memnun etme çaban. Başlarsın suçluluk duygusunun etkisiyle diğerini memnun etmeye, ona iyi hissettirmeye; tabi ki dozunu her defasında daha da arttırarak.

Peki, sen ona bu kadar odaklanmışken o memnun kalıyor mu gerçekten? Yoksa tüm bu yaptıkların zaten sadece senin sorumlulukların ve zaten yapmanda gerekiyordu gibi mi bakıyor sana? Sonra neler oluyor? Sanırım zaman zaman anlaşılmadığından, takdir edilmediğinden, önemsenmediğinden dem vuruyorsun. Diğerinden ne kadar takdir ve onay gelirse sen o kadar mı varsın?

Devamında ortaya çıkan eleştiri, öfke dalgaları da sana tüm yaptıklarını yıkmışsın gibi hissettirmeye devam ediyor.

Peki, ne zaman kendine neler yaptığını farkedip posası çıkmış kendiliğine bakabileceksin?